Miksang natuurraam

Met een Kapmes het Oerwoud in

Ik heb mezelf een beetje in een hoekje gemanoeuvreerd door iets te beslissen waarvan ik weet dat ik er spijt van zal krijgen. En ik weet dat ik die beslissing moet terugnemen. In een eerdere blog post heb ik verteld dat ik samen met mijn vriend papiertjes met mijn talenten en vaardigheden op de tafel heb gelegd om met hem te kijken waar mijn toekomst ligt kwa werk. We kwamen toen tot de conclusie dat ik voor 3d animatie zou gaan. Ik wist van tevoren dat hij dat zou voorstellen en ik was zelf al tot die conclusie gekomen. Het leek me de meest verstandige keuze met de grootste kans op slagen.

Maar wat ik ook had gedaan was eerst allemaal papiertjes bij elkaar neerleggen met dingen zoals spiritualiteit, verstand van autisme, self publishing, bloggen, tekenen en fotografie. Geen 3d animatie. Toen we naar de papiertjes begonnen te kijken zag hij die net genoemde dingen allemaal bij elkaar liggen en ik zei “kijk dit zou ik allemaal kunnen doen” en voordat ik het alternatief kon voorstellen wreef hij de papiertjes zelf opzij met de woorden “dit is dus allemaal niets”. Toen keken we naar 3d animatie en een paar andere papiertjes die daarmee te maken hebben. Zo kwam ik samen met hem tot de conclusie dat ik daar al mijn energie in zou stoppen.

Als ik nu terugdenk aan dat moment waar hij de papiertjes die ik eerst had neergelegd wegwrijft voel ik verdriet. Op dat moment was er een klein stemmetje in mij dat zei “neeee niet doen!” Als ik eraan denk moet ik huilen… Ik koos ervoor dat stemmetje te negeren om aan externe verwachtingen te voldoen en ik heb daar heel erg spijt van.

Ik heb sinds 3d animatie geprobeerd maar er zit voor mij geen vreugde in, alleen maar prestatiedruk om zo veel mogelijk mooie plaatjes en filmpjes te maken en iets te produceren dat verkoopbaar is. Dit is wat ik in het verleden deed en het is niet voor niets dat ik daarmee ben gestopt. Want juist door de prestatiedruk lukt het niet goed. Mijn intuïtie, waar dat kleine stemmetje vandaan komt, kan zich dan niet goed genoeg uiten. Als ik mijn creativiteit moet forceren om iets te produceren word ik heel ongelukkig. Dat is gewoon niet vol te houden. Ik heb een artistieke ziel en ik moet ernaar luisteren om succesvol en gelukkig te kunnen zijn. Als mijn ziel, mijn innerlijke stem, meer zin heeft in tekenen op papier dan moet ik niet aan de computer gaan zitten en met 3d software worstelen. En als ik tot diep in de nacht aan een blog post wil knutselen moet dat ook kunnen. Misschien betekent dat dat ik voorlopig even afhankelijk blijf van een bijbaantje voor het inkomen (zit nu in de ziektewet met contract bij PostNL maar zodra mijn contract afgelopen is kom ik in aanmerking voor een sociale werkplaats). Natuurlijk hoop ik dat ik ooit helemaal onafhankelijk kan zijn en mijn geld kan verdienen met de dingen die ik écht leuk vind.

Het is oké dat ik even de mist in ben gegaan en de verkeerde kant op liep. Ik heb het op tijd gemerkt en kan nu mijn koers wijzigen. Maar zoooo veel mensen houden vast aan slechte beslissingen omdat ze bang zijn om andere mensen teleur te stellen. Denk maar aan studiekeuze. Als je hart je vertelt dat je geschiedenis of kunst wilt studeren ga dat gewoon doen, luister niet naar mensen die jou vertellen dat dat slechte keuzes zijn! De enige persoon die je niet moet teleurstellen ben jezelf… Doe waarvan jij gelukkig word. Luister naar je hart, dan komt de rest vanzelf. Want dan ben je een inspiratie voor anderen en trek je de juiste dingen aan. Leef naar je hart, vertrouw op je eigen keuzes en je gaat zien dat van alles op je pad komt wat jou verder brengt.

Stiekem heb ik de afgelopen week ook gewoon gedaan waar ik het meeste zin in had, namelijk creatief zijn op papier en met mijn camera, veel posten op mijn nieuwe instagram en nu ook twitter, laten zien wat ik allemaal doe en veel bloggen. Want zo bereik ik de mensen die ik wil bereiken en maak ik de contacten die ik wil maken. Bijvoorbeeld heeft gisteren op instagram een moeder van een zoontje met autisme mij om tips gevraagd en ik heb aan haar verteld waar ik als autist blij van word en wat mij helpt. Kijk, dat is nou precies waar ik het voor doe! Om een positief effect te hebben op anderen. Ik word daar gelukkig van…

Ik heb inmiddels ook met mijn vriend gepraat en hij begrijpt mij nu! Ik heb hem zelfs besmet met mijn creativiteit hehe… Hij is nu zelf gemotiveerd om ook weer meer creatief bezig te zijn met zijn projectjes. Ik hoop dat mensen niet de verkeerde indruk krijgen van mijn relatie, ik ben echt heel erg blij met mijn vriend. Hij is alleen net als veel mensen gewend om gebaande wegen te bewandelen en mijn taak is het om te laten zien dat het soms nodig is om met een kapmes het oerwoud in te lopen om je doel te bereiken.

Mijn blog is nu mijn leidraad. Ik weet niet wat er nog allemaal op mijn pad gaat komen maar ik zal hier alles documenteren zodat andere mensen, vooral met autisme, ervan kunnen leren. Ik neem jullie allemaal mee op reis!

Nu ik het forceren van 3d animatie heb losgelaten lukt het trouwens in één keer wél weer om daarmee creatief te zijn… Gisteren was het zo heet buiten dat ik binnen ging zitten om af te koelen. Ik had even niets beters te doen dan aan de computer zitten en een uur ofzo later had ik dit blije zonnetje in elkaar geknutseld met mijn 3d software. Als ik nu nog een keer mijn talenten op de tafel zou neerleggen zou ik álle papiertjes bij elkaar leggen. Zonder uitzondering. Ik ben gewoon een multitalent en dat is prima.

zon 3d animatie

Geef een reactie