Miksang Licht

Stappen zetten, ergens naartoe

Ik zat net buiten in mijn hangstoel lekker te mediteren en te luisteren naar de vogeltjes. Toen ik klaar was was ik dit inzicht rijker: Ik moet stappen zetten. Maakt niet uit waar naartoe, als ik ze maar zet. Ik moet niet luisteren naar dat stemmetje dat zegt “niet doen!” Vóór het mediteren was ik niet zeker of ik deze blog post zou posten, maar zoals je kunt zien is ie er nu wel. Niets doen brengt me namelijk nergens naartoe. Ik moet iedere dag stappen zetten en dit is er één.

Het boek wat geschreven wil worden

Ik kan er nu echt niet meer omheen… Ik denk dat ik een boek aan het schrijven ben. Want sinds gisteren zit er een tekstbestand op mijn telefoon met de naam “Boek”. En er staat al een heleboel tekst in… Als voorlopige titel heb ik er staan (wat natuurlijk veel te lang is, iemand een beter idee?):

Praktische en creatieve oefeningen om je drukke hoofd te temmen.


En verder:

…en om te kunnen genieten van wat er is, hier en nu, waar je ook bent. Meditaties met mooie resultaten als bijwerking. Verschillende manieren om de eeuwige gedachtechaos lekker voorbij te laten gaan zonder zelf meegesleurd te worden, net als een trein die voorbijrijdt terwijl jij lekker stil op een bankje zit. Je hoeft de drukke trein namelijk niet in te stappen. Laat hem voorbijrijden en geniet van de heerlijke stilte die daarna ontstaat. Dan hoor je ook weer de fluitende vogels, voel je de zachte bries op je huid en ruik je misschien de lekkere koffie die in de kiosk op het perron wordt verkocht. Als je nu zin hebt in een kopje koffie ga dat maar lekker doen en daarna verderlezen. We hebben geen haast. In dit boekje gaat het juist om onthaasten.

Omdat ik het een beetje stom zou vinden om te zeggen mooi, je hebt nu mijn boek gekocht, nu moet je deze en deze boeken ook nog kopen en deze en deze workshop volgen voordat je er iets aan hebt… Ja omdat dat stom zou zijn ga ik je een basiscursus geven in Zen Zien Tekenen en Miksang zodat je het zelf kan proberen. Ik zal je genoeg praktische handgrepen geven zodat je de essentiële dingen leert die nodig zijn om ervan te profiteren. Voor mensen die daarna wel graag nog meer verdieping willen ga ik natuurlijk ook nog een paar leuke boeken noemen. Ik geef je ook een lijst van mensen die in Nederland workshops geven, voor als je zin hebt om het ook in groepsverband te beoefenen. Omdat ik zelf geen officiële leraar ben in Zen Zien Tekenen of Miksang ga ik het anders noemen, namelijk Tekenen als Meditatie en Contemplatieve Fotografie. Ik ga je ook een mini-cursus mediteren geven, maar dan niet gewone zitmeditatie maar een korte geleide meditatie die gebruik maakt van je sensorische input zodat je hoofd heerlijk tot rust komt. Dat is namelijk de basis van allebei de oefeningen, zowel het meditatieve tekenen als fotografie.


Dit staat er ook:

Waar lopen mensen met of zonder autisme tegenaan? Wat voor soort situaties kan ik uit mijn eigen leven opnoemen waar ik moeite had en waar een van deze oefeningen heeft geholpen? [Dit zijn vragen aan mezelf]. De meeste mensen weten dat zitmeditatie dé oplossing is voor het creëren van innerlijke rust maar voor heel veel mensen is het veel te moeilijk om twintig minuten lang stil te zitten. Vooral autisten zijn vaak zó overprikkeld en hebben zó veel chaos in hun hoofd dat stilzitten en niets doen veel te hoog gegrepen is. Gedachten dwalen veel te snel af, ze raken juist nog méér in de stress en gefrustreerd omdat het niet lukt. Zo geven ze na hun eerste meditatiepoging meteen op en denken “bah, niets voor mij” en zijn ze geen stuk wijzer. En zitten ze nog steeds zonder uitzicht op verlichting van hun ellendige innerlijke chaos. Ik vind dat heel erg zonde. Want er zijn genoeg andere, actievere manieren om meditatief bezig te zijn die veel beter passen bij deze mensen. En ik tel me daar ook bij, ik heb zelf een ontzettend druk denkhoofd wat mij innerlijk overprikkeld, boven op de overprikkeling die ik door mijn zintuigen ervaar dankzij mijn autisme.


Klinkt allemaal heel erg als de inleiding van een boek… En ik heb al stukken geschreven over hoe ik Zen Zien Tekenen tegenkwam. Alleen weet ik nog niet of ik mensen ook moet waarschuwen dat het hun hele leven ondersteboven kan gooien omdat het een heftig innerlijk proces in gang kan zetten… Vooral autisten storten zich heel erg intensief in nieuwe dingen en bij mij heeft dat (samen met andere factoren) geleid tot psychose. Daar kwam dan een heel behandeltraject en mijn diagnose autisme uit voort en uiteindelijk was het een verrijking van mijn leven… Maar waarschijnlijk zit niemand te wachten op een psychose ook al is de kans denk ik niet heel groot. Trouwens kan je met andere manieren van mediteren net zo heftige innerlijke ervaringen hebben, alleen word je dan niet gewaarschuwd. Ik waarschuw mensen tenminste wel.


Hmm, deze blog post heeft nu wel een interessante wending genomen. Maar misschien moet mijn boek dan ook een beetje autobiografisch worden. Of misschien best veel zelfs. Maar ik weet ook dat ik ontzettend veel kan schrijven, misschien soms té veel (je wil niet weten hoeveel losse tekstbestanden ik op mijn telefoon heb staan met hele lappen tekst), dus misschien wordt het meer een boek dan een boekje.


En misschien gaat het heel lang duren voordat ik dit boek af heb want ik weet dat het ontzettend veel werk is, en ik hou eigenlijk meer van kleine projectjes die ik binnen uren of maximaal een paar dagen af heb (zoals blog posts). En zoals mijn vriend zegt: “Je springt van de hak op de tak!” kwa ideeën en toekomstperspectief. Welke tak trouwens? En ik draag nooit hakken… Grappig die Nederlandse uitdrukkingen (ben Duits hè). Misschien krijg ik zelfs koude voeten en komt er nooit een boek. Dus als je dit leest en je denkt “dat boek zou ik wel willen lezen!” laat dat dan vooral aan me weten! Ik kan wel af en toe een schop onder mijn luie kont gebruiken.

Zen Zien Tekenen
Op weg naar de zon

Geef een reactie